31 Mayıs 2012 Perşembe

Klasik Pimpirikli Hamile Halleri Vol: Bilmem Kaç


Normal hayatınızda ne kadar çok cool olmakla övünseniz de hamilelik kelimesi hayatınıza girdiği andan itibaren bu havalı itibarınız yerle bir oluyor. Çünkü hamilelik eşittir; pimpiriklilik, sürekli endişe etmek, panik yapmak, uykularınızın kaçması, bitmeyen kabuslar, eşe dosta mızmızlanmalar... vs.

Son 5 aydır ne kadar endişeli bir anne adayı olduğumu anlatamam. Bloğu takip edenler bilirler geçen sene apandistim patlamak üzereyken bile gayet rahat bir şekilde ''aman ne var ki biraz uzanayım geçer'' diye saçmasapan bir haldeyken şimdi doktorumu abuk subuk şeylerle taciz edip duruyorum. Bu halin trajikomik olduğunu bilsem de yine de sürekli aynı ruh hali içine düşmekten kendimi alamıyorum. Hatta bence tıpta örümcek fobisi, karanlık fobisi, yükseklik fobisi gibi kavramlar tıbbi terimlerle anlatılıyorken hamilelikte sağlık fobisi gibi birşey için de ciddi bir terim olmalı yani:)

Sizin de bu ruh hali içinde olup olmadığınızı anlamak için ufacık bir test yapalım mı? Soru 1: Ara ara rüyanızda bebeğinizle ilgili bir problem olduğunu ya da  onu kaybettiğinizi görüyor musunuz?,  Soru 2: Doktorunuzun ayda bir kontrole gel demesini yeterli bulmayıp daha çok kontrole gitmek istiyor hatta çaktırmadan arada bir içiniz rahat etsin diye başka doktorlara da kaçamak gidişler yapıyor musunuz? Soru:3 haftada en az 2 kere internette hamilelikle ilgili sorunları araştırıyor, kendinizle mukayese ediyor musunuz? Soru:4 karnınız ağrıdığı zamanlar ya önemliyse endişesiyle doktorunuzu arayıp nefes nefese bunu soruyor musunuz?

Bu sorulardan bir veya birkaçı evet ise yine hoş geldiniz klübe diyorum. Kendimden örnek verirsek bir ara internetten eve portatif bir ultrason cihazı almayı düşündüğümü söylesem  nasıl bir psikoloji altında olduğumu anlatmaya yeter mi?? :D Kesinlikle çok trajik görünse de bunun normal olduğunu düşünenlerdenim.
En azından kendisi de kadın doğum doktoru olan bir yakınımız hamile olduğu zaman neredeyse her gün bebeğinin sağlığıyla ilgili kabus gördüğünü anlattı. Yani şimdi mukayese edince tüm hayatı bu işin içinde geçen aklı başında bir doktor bile benimle aynı endişeleri duyuyorsa bu genel olarak pek çok kadının yaşadığı bir gerçek olmalı.

İlk aylar karın ve kasık ağrısı hissettiğim için panikledim ki bu vücut yapınızın değişmesi yüzünden çok çok normalmiş:D Daha sonra aniden burun tıkanmaları ve akabinde burun kanamaları oldu ki bu da çok normalmiş. Kalp çarpıntıları, tansiyon düşmeleri ya da yükselmeleri, ara ara giren bacak krampları da yine çok çok normalmiş:)))

Bu sebeple hamile arkadaşlara bir kez daha tekrar şunu söylüyorum ki; pimpirikli olmakta, endişelenmekte yalnız değilsiniz. Kocaman harflerle ben bu konuda ne kadar feci durumda olduğumu itiraf ediyorum. Şu an durumum bu ama geçici olduğunu biliyorum, en azından bebeğimizi sağlıkla kucağımıza alınca yine eski aklı selim günlerime geri döneceğimi biliyorum...
Bazen kocamızı, annemizi ve arkadaşlarımızı bu duygularımızla yorsak bile açıkçası ben şöyle düşünüyorum; bu 9 ay her şeyi yapmakta özgürüz. Anneliğe adım atmak zor bir süreç, yaşadıklarımız da normal de alışık olmadığımız için yine zor ve herkes bize anlayış göstersin. Ve bizi tanımayan ama bu muhabbetlerimizi duyanlar da bize uzaylı gibi bakmasınlar:D herkese sevgilerrr



4 yorum:

Venuste Hayat dedi ki...

Ahhhh Pinarcim, o kaybetme aman ya bi si olursa halleri, gercekten kabus!!!! Içini ferah tut, ne kadar olumsuz dusunursen bu bebegine yansir! Allah korusun! Insanin elinde degil bunu cok iyi biliyorum fakat sakinan göze çöp batar! Nineler köy yerlerinde ultrasona girerek mi 3lü 5li testlerle mi dogurdular dedi benim dr.um, avrupada belki bilirsin koca 9 at boyunca hepi topu 3 Kere giriyorlar ultrasona! Baska bir dr. Arkadasim eger o bebek saglikla dogacaksa sen kendini 10.kattan da atsan hic bir sey olmaz! Bu konularda elbette bilincli, temkinki olmak Gerek Kabul ediyorum AMA biraz cahil birazda tevekkül etmek insani acayip motive ediyor, Ben öyle geçiriyorum günlerimi, yoksa timarhanelik olmustum coktan! Saglikli beslen, hafif sporlar yap, bak ne cici bi si doguracaksin! Bu arada aklima gelmisken söyleyeyim kramplar icin muz yemeni tavsiye ederim, cok faydasini görüyorum ben! Kucak dolusu sevgiler gónderiyorum sana canim!

Yasasin Ben dedi ki...

meltemcim;valla dedigin gibi olumlu dusunmek icin cok cabaliyorum.gercekten de yurtdisinda bizdeki gibi surekli ultrason olayi yok.bu bize ozgu bir davranis olsa gerek:))bacak kramplari artik feci hale geldigi icin daha bu sabah dr'umla konustum ve gunde 1 suya atilan magnesium ilacindan onerdi.Ama hayatimda bu kadar tiksinc birsey hic icmedim anlatamam:))Ben acikcasi bir iki gun daha kullanip sonra senin tavsiye ettigin gibi maymun gibi muza dadanicam:))

Venuste Hayat dedi ki...

Ay bak soylemeyi unuttum, muzu mutlaka tok karnina, yada sütle muzlu karisimi yapipta tüket, yoksa bir de kabizlikla ugrasma canim. Zaten Bol su tüketiyorsan hic sorun olmaz ;)

hayal-et dedi ki...

Ben yapı itibariyle çok sakin mizaçlı bir insanım. Beni kolay kolay heyecanlandırmak, panikletmek zordur. Hamileliğimin ilk aylarında bende biraz endişelenmiştim bu kasık ağrılarından ama olabilir gibi gelmişti hiç telaşeye vermedim. Yani o dönemlerde de sükunetimi korudum. Amaaa son haftalara girdiğimde o hop oraya hop oraya hareket eden minik hareket etmez oldu. Bende bir telaş bir panik sorma gitsin. Hergün doktora gidiyordum bi bakabilirmiyiz bu kız bugün hiç oynamadı diye yalvarıyodum doktora:) Yani üzgünüm ama son haftalar biraz daha endişelendiriyo insanı. Söyliyim de hazırlıklı ol. Son üç gün kılını kıpırdatmadı bizim minik. Sonrada doğum başladı zaten. Meğerse bizimki yolculuk öncesi dinlendiriyomuş kendisini.

Blog Widget by LinkWithin